1. Üz, surət, sima. □ Bu qadının çöhrəsində bir məyusluq görünürdü. (S.S.Axundov).
2. Obrazlı təşbehlərdə üz, surət, sima mənalarında işlədilir. □ Ay yorğun və solğun çöhrəsi ilə buludların arasında gah batır, gah çıxır, parlaq və donuq bir ziya saçırdı. (Ə.Vəliyev).