ümidsiz

1. Heç bir ümid verməyən, ümid edilməyən, arxayın etməyən. □ Ümidsiz cavab.

2. Zərf kimi: heç bir ümid verməyən, ümid edilməyən, arxayın etməyən. □ Ümidsiz danışmaq.

3. Ümidini kəsmiş, məyus, naümid. □ Teymur isə o qədər də ümidsiz deyildi. (M.Hüseyn).

4. Zərf kimi: ümidini kəsmiş, məyus, naümid. □ Qulu bu dəfə ümidsiz və könülsüz gəldi. (A.Şaiq).

5. Sağalmasına, xilas olmasına, qurtarmasına ümid olmayan, çarəsiz (ağır xəstə haqqında). □ Qüdrət ümidsiz ağır yataqdan qalxmışdı. (Mir Cəlal).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti