Qədim İranda şaha həşətradara deyiblər, bu söz tədricən şəhriyar şəklinə düşüb. Şah (yəni şəhriyar) arvadına şərabanu adı verilib (“şah arvadı” deməkdir). (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)