Lüğət seçin
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
əcəbcə [əcəpcə] sifət
1. Klassik ədəbiyyatda təəccüblü, qəribə; əyləncəli, məzəli; əcəb mənalarında işlənmişdir. □ Əcəb halın var, ay molla; Əcəbcə ruzigarın var! (Ə.Nəzmi).
2. İntonasiyadan asılı olaraq təəccüb, narazılıq, bəzən istehza, kinayə bildirir. □ Əcəb halın var, ay molla; Əcəbcə ruzigarın var! (Ə.Nəzmi).