1. Hüdudsuz, nəhayətsiz, ucsuz-bucaqsız. □ Dəryayi-bihüdud idi çərxi-zümürrüdin; Könlüm misalı mövczənü biqərar idi. (M.Hadi)
2. Hədsiz, son dərəcə. □ İstəyir məxluq ona təzim qılsın, bihüdud; Saxlasın hər ehtiramın, söyləsin nadir vücud. (C.Cabbarlı)
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti