Lüğət seçin
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
cılğı1
Ağdam, Basarkeçər, Başkeçid, Bolnisi, Borçalı, Böyük Qarakilsə, Cəbrayıl, Çənbərək, Daşkəsən, Füzuli, Gədəbəy, Göyçay, Xanlar, İmişli, Qazax, Laçın, Şəmkir, Zəngilan
Tüklü üzü kənarda olan motal. □ Pendiri duzduyullar, cılğıya qoyullar (Ağdam); Anam bir cılğı pendir qayırdı (Basarkeçər); Ə:, sizə bir cılğı göndərdim (Zəngilan); Motalın tüklü üzü içəri do:lar <içəridə olur>, əmə cılğının tüx'lü üzü eşiyindədi (Borçalı).
cılğı2
Ağdaş, Göyçay, İsmayıllı, Mingəçevir, Oğuz, Şəki, Ucar
Bax: cılğa2. □ İclasdakılar cılğı mənnən danışdı (Ağdaş); Ay mə:llim, uşaxlar sinfi cılğı palçığ iliyifdilər (Oğuz); Bu buğda unu dö:l, cılğı arpadı (İsmayıllı); Ət cılğı yağdı (Ucar);
Cılğı ağ un əpbəyə yaxşı olmur, xingala-zada yaxşıdı (Şəki).