Reklam
Reklam

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

dəmyə [dəmyə] isim

1. Suvarılmayan yer.
2. Sifət kimi: suvarılmayan yerdə əkilən. □ Dəmyə taxıl. Dəmyə bostan.
3. Düyüsünün suyu süzülmədən bişirilən plov; daşma. □ Çox dadlı dəmyədir.

Həmçinin bax:

coğrafiya: dəmyə əkinçiliyi coğrafiya: dəmyə torpaqlar Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti