1. Klassik ədəbiyyatda birisinə könül vermiş, vurulmuş, ürəyini bağlamış; məftun, vurğun, aşiq; sevgili, məhbubə mənalarında işlənmişdir. □ Şair oldur ki, həqiqətlərə dildadə ola; Şairin fikri, xəyalı gərək azadə ola. (A.Səhhət).
2. İsim kimi: klassik ədəbiyyatda birisinə könül vermiş, vurulmuş, ürəyini bağlamış; məftun, vurğun, aşiq; sevgili, məhbubə adam mənalarında işlənmişdir. □ Dildadələrin dadrəsi, yavəri sənsən. (Q.Zakir).