Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

1. Yalan sevməyən, həmişə düz danışan, düzlük sevən, düzünü deyən, həqiqətçi; həqiqət, düzgün iş tərəfdarı. □ Doğruçu adam.

2. Həqiqi; uydurma, yalançı olmayan. □ ...cavan qızın qabağında xəyali məşuqu əvəzində doğruçu əri durmuşdu. (Y.V.Çəmənzəminli).