1. Ölmüş adamın adına, xatirəsinə verilən yemək. □ Müsəlmanlar bir yaxını öldükdə dəfndən sonra ehsan verirlər.
2. Savab məqsədilə bir şey (pul, yemək və s.) vermə. □ Hər cümə axşamı ehsan paylamaq savabdı.
3. Ehsan olaraq bağışlanan şey; bəxşiş, sədəqə.
4. Klassik ədəbiyyatda lütf, məharət, yaxşılıq mənalarında işlənmişdir. □ Bu Xətai xəstənin vergil muradın, ya ilah; Kim mənə lütf eylə ehsan, səndən özgə kimsə yox. (Ş.İ.Xətai).