fələk

1. Göy, səma, asiman.

Əncüm ilǝ fǝlǝk mǝnǝm, vǝhy ilǝ hǝm mǝlǝk mǝnǝm,

Çǝk dilinivü ǝbsǝm ol, mǝn bu lisanǝ sığmazam. (İ.Nəsimi)

2. Məcazi mənada: tale, qismət, bəxt, uğur. □ Sən saydığını say, gör fələk nə sayır. (Atalar sözü)

Əzizim, Qarayazı,

Şaxtalı qar, ayazı,

Qələmin sınsın fələk,

Yazanda qara yazı. (Bayatı)

Həmçinin bax:

frazeologizm: darvazasını fələk vurub frazeologizm: fələk gəlsə də frazeologizm: fələk göydən yerə ensə də frazeologizm: fələk üz döndərdi frazeologizm: fələk vurmaq frazeologizm: fələyin badına getmək frazeologizm: fələyin çərxi dönüb frazeologizm: fələyin qəzəbinə gəlmək Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti