1. Axmaq, səfeh, ağıldan kəm, sarsaq. □ Qurbani der: bəsdir məni puç etdin; Aldın əqlim əldən, dəli, gic etdin. (Qurbani). 2. Məcazi mənada: yersiz, mənasız, qeyri-adi. □ Mehribanı gic bir gülmək tutdu. (S.Hüseyn).
See also: