Azərbaycan dastanlarının leksikası

fars. huş – diqqət, fikir; guş – qulaq

Huş-guşla, huş-guş ilə: bütün diqqətini toplayaraq, diqqətlə, fikrini cəmləşdirərək. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Koroğlu Dəmirçioğlunun dediklərinə huş-guşla qulaq asdı. (“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

Huş-guş ilə fikir verib gördü ki, səs həyətdən gəlir. (“Koroğlu ilə Bolu bəy”)