Lüğət seçin
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
höcət [höcət] isim ərəb
1. Öz dediyindən, əməlindən, xasiyyətindən əl çəkməmə; inad, inadkarlıq, tərslik. □ ..Nə höcətsən, ay arvad! Deyirlər, yemlə, yemlə, vəssəlam! (M.İbrahimov).
2. Mübahisə, çəkişmə, dava. □ Maralın.. höcəti də həmin bu kötüyün üstündə olmuşdu. (Ə.Əbülhəsən).
3. Sifət kimi: inadkar, inad, inadcıl, tərs, höcətçi. □ Höcət adam.
Həmçinin bax: