1. Həmin, haman, o. □ Gətirir fikrimi mənim tüğyana; Həmən diyardakı şumal buruqlar. (M.Müşfiq). 2. Zərf kimi: o saat, dərhal, əlüstü. □ Mən bu lövhələri xəstə, nəfəssiz; Seyr edərək həmən yüyürdüm səssiz. (S.Vurğun).