Lüğət seçin
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
kömbə [kömbə] sifət
1. İri, girdə, qalın çörək; qalac. □ Qoca qarağacın köhnə qabığı quru kömbə çörəyə oxşayırdı.. (Mir Cəlal).
2. İsim kimi: küt getmiş xəmirdən kül üzərində bişmiş çörək. □ Gördüyün küllü kömbədir, bazara çıxıb, qoğal olub. (Atalar sözü).
3. Yöndəmsiz, kök, gonbul. □ Kömbə arvad.