1. Bütün, cümlə, cəmi; bütöv, tam halda; ümum, ümumiyyətlə. □ Bir küll halında.
2. Arxaizm. İzafət birləşmələrinin birinci tərəfində “bütün”, “bütöv”, “tam” mənasında; məsələn, külli-cahan, külli-dünya (bütün dünya, bütün aləm), külli-vilayət (bütün vilayət, ölkə). □ Nigar, Koroğlu yarısan; Bilsin külli-aləm səni. (“Koroğlu”).