Reklam
Reklam

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

kef [kef] isim ərəb

1. Ruhi və ya səhhətcə vəziyyət; hal, əhval. □ Kefin necədir? Kefini soruşmaq. Bu gün kefim yaxşı deyil.
2. Xoş əyləncə, xoş vaxt keçirmə; nəşə. □ Kef məclisi. Hər kəs öz kefində.
3. Arzu, həvəs, istək, meyil, könül mənasında. □ Kefinə görə danışır. Kefi istəyən kimi hərəkət edir.
4. Kefidir (kefimdir) şəklində – bəxti (bəxtim) gətirib, işi (işim) düzəlib. □ Dövlətli qoca kişilərin kefidir, ha! (C.Məmmədquluzadə).

Həmçinin bax:

frazeologizm: xan kefində dolanmaq frazeologizm: kef çəkmək frazeologizm: kef vermək frazeologizm: kefi açılmaq frazeologizm: kefi ala buluda qalxmaq frazeologizm: kefi alçı durmaq frazeologizm: kefi doxsan doqquz vurmaq frazeologizm: kefi durmaq (gəlmək) frazeologizm: kefi fıştırıq çalmaq frazeologizm: kefi istəmək frazeologizm: kefi korlanmaq (pozulmaq) frazeologizm: kefi kök frazeologizm: kefi kök, damağı çağ frazeologizm: kefi kökəlmək frazeologizm: kefi saz frazeologizm: kefindən qalmamaq frazeologizm: kefinə dəymək (toxunmaq) frazeologizm: kefinə soğan doğramaq frazeologizm: kefini açmaq frazeologizm: kefini pozmaq frazeologizm: kefini pozmamaq frazeologizm: kefini sürmək frazeologizm: kefinin qaz qaqqıldadan vaxtı frazeologizm: öz kefinə buraxmaq Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti