1. Ağacın qurumuş yerlərində əmələ gələn boşluq; koğuş. □ Bu pətəklər palıd ağaclarının kufullarında, koğuş yerlərində özlərinə yuva salar, hər bir arı nəsli uzun illər buradan ətraf meşəyə öz beçəsini – nəslini yayırdı. (S.Rəhimov).
2. Sifət kimi: içi bu cür boş olan; koğuşlu.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti