1. Klassik ədəbiyyatda qaranlıq, zülmətli mənalarında işlənmişdir. □ Müzlim bir gecə. 2. Məchul, şübhəli, qaranlıq. □ O məni özü ilə bərabər, sanki bildiyim və tanıdığım bu dünyadan daha müzlim, daha çirkin bir dünyaya sürükləyirdi. (M.S.Ordubadi).