Lüğət seçin
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
məhrəm [məhrəm] sifət ərəb
1. Çox yaxın sayılan, yaxın dost sayılan; sirdaş. □ O gedəndən bəri bir məhrəmim yox; Ləzzətim yox, söhbətim yox, dəmim yox. (Q.Zakir).
2. Yaxın qohum olduqlarına görə izdivacları şərən haram və qadağan olan, buna görə də bir-birindən qaçınması lazım gəlməyən (qadın-qız və kişi). □ Dayı bacıqızıya məhrəmdir.
3. Gizli. □ Bədənin məhrəm yerləri.