1. İçi xarab olmuş, ləpəsi quruyub yeyilməz hala düşmüş. □ Puç fındıq.
2. Məcazi mənada: boş, heç, fani, axırı olmayan. □ Ey Vidadi, sənin bu puç dünyada; Nə dərdin var ki, zar-zar ağlarsan? (M.P.Vaqif).
Həmçinin bax: