1. Bax: qırmaq.
2. Ov tüfəngindən atılmaq üçün qurğuşundan tökülən xırda kürəciklər; seçmə. □ Bu tüfəng qırmanı çox yayır.
3. Sifət kimi: qırma şəklində olan, xırda, xırda- xırda doğranmış. □ Qırma daş.
4. Dialekt. Kiçik palıd ağacı, palıd kolu, yaxud bir boyda kəsilmiş çəkil ağacları.
5. Dialekt. Bəzi ev heyvanlarının ağzında əmələ gələn səpgi, qabarcıq.
Üstü qayçılanmış, qayçı ilə vurulmuş. □ Qırma bığ, saqqal.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti