1. Şərqdə dünyadan əl çəkib, sərsəri həyat keçirən dərviş; dünyanın zövq və nemətlərinə inanmayaraq, həqiqət axtaran filosof. □ Həm bən qələndər surətəm, fərdəm, mücərrəd təcridəm; Gərçi fəqirəm, həm gəda, mülkə Süleyman gəlmişəm. (İ. Nəsimi).
2. Ümumiyyətlə, sərsəri, divanə. □ Gördüm cəmalını, oldum qələndər; Laçın tək qıya bax, üz bəri döndər. (Aşıq Dilqəm).
3. Çoxbilmiş.