1. Acıqlı, hirsli, tutqun üzlü. □ Sərxan gələndə ən qaşqabaqlı adamların belə dodağı qaçırdı. (M.İbrahimov).
2. Məcazi mənada: çox tutqun. □ Yuxarıda kol-koslu qayalıqlar, bunların da üstündə qara buludlar oynaşan qaşqabaqlı göy görünürdü. (Y.V.Çəmənzəminli).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti