1. Sürtülmüş halda olan, çox sürtülməkdən yazısı, naxışı silinib getmiş, pozulmuş. □ Sürtük sikkə.
2. Məcazi mənada: sırtıq, üzlü, həyasız, utanmaz. □ Sürtük adam.
3. Beli dar, uzunətəkli, ikibortlu kişi üst geyimi. □ Həsənqulu bəy sürtükünü geyir. (Ü.Hacıbəyli).