1. Döş, köks. □ ...Tellinin nəfəs aldıqca qalxıb-enən sinəsinə baxırdı. (S.Hüseyn).
2. Bədənin, ciyərlərin və ürəyin yerləşdiyi həmin nahiyəsi; döş qəfəsi.
3. Yamac. □ Budur, dikbaşlı dağlar; Sinəsi daşlı dağlar; Yerli-dibli sökülür. (M.Müşfiq).
4. Məcazi mənada: ürək, qəlb. □ Sinəm yanır. Sinəsində məhəbbəti olmaq.
5. Sinəsindən şəklində – özündən. □ Bundan sonra görüm kim cürət edib dilinə gətirə biləcək ki, belə iş yoxdur, bu əhvalatı dərviş öz sinəsindən icad edib. (N.Vəzirov).
Həmçinin bax: