Ərəbcədir, təbəə sözü ilə kökdaşdır. Tab sözü də var, farscadır, “dözüm” mənasını əks etdirir. Mahtab tipli sözlərdə isə tab (farsca: tabidən) “isti”, “işıq”, “şüa” deməkdir. Ta sözü də var (ta evə qədər), indi bizdə ədat yerinə işlədilir, fars sözüdür. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti