1. Tanışlığı olan, əvvəllər görüşmüş, bir-birini tanıyan. □ İndidən hər kəs ki tanış kəndlilərindən birinə rast gəlir, qaçıb kəndlinin qabağını kəsib deyir. (C.Məmmədquluzadə).
2. İsim kimi: tanış adam. □ Aşiq harada qaldı; Piltə yarada qaldı; Vətən uzaq, tanış yox; Meyid arada qaldı. (Bayatı).
3. Qabaqlar təsadüf olunmuş; məlum, bələd. □ Tanış bir səs nagahani bir zərbə kimi .. sarsıtdı. (M.İbrahimov).
Həmçinin bax: