Əlifba

A B C Ç D E Ə F G Ğ H X I İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

yel¹ [yel] isim

1. Külək. □ Yaman yel əsir. İsti yel. Bu gün bərk yel var.

2. Mədə və bağırsaqlarda əmələ gələn qaz.

3. Məcazi mənada: itilik, sürət mənasında (adətən tərkiblərdə). □ Uzaqlaşan kimi atların yeli öz-özünə yatdı. (S.Rəhimov).

yel² [yel] isim

Revmatizm xəstəliyinin xalq arasında adı. □ Qıçlarımı yel tutub.

Həmçinin bax:

frazeologizm: canına yel dəyməmiş frazeologizm: canına yel keçməyə qoymamaq frazeologizm: dəliyə yel ver, əlinə bel ver frazeologizm: dərələrdən sel kimi, təpələrdən yel kimi frazeologizm: qara yellər əsmək frazeologizm: sözünü yelə vermək frazeologizm: üzünə dan yeli dəyməyib frazeologizm: yanından yel keçməmiş... frazeologizm: yel dəyməmiş frazeologizm: yel əsib, qoz tökülüb frazeologizm: yel qayadan nə apardı frazeologizm: yel olub yanından ötə bilməmək frazeologizm: yel vurub yengələr oynayır frazeologizm: yelə sovurmaq frazeologizm: yelə vermək coğrafiya: ağ yel Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti