Klassik ədəbiyyatda dinin qadağan etdiyi şeylərdən çəkinərək vaxtını ibadətə sərf etmə; pəhrizkarlıq (bəzən “zöhd və təqva”, “zöhdü təqva” şəklində işlənir) mənalarında işlənmişdir. □ Bu fani dünyanı zöhd və təqva ilə keçirmək daha yaxşı olmazdımı? (Y.V.Çəmənzəminli).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti