Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
zəmin [zəmin] isim fars
1. Klassik ədəbiyyatda yer, torpaq mənalarında işlənmişdir. □ Əhli-zəmanə qanına çox təşnədir, zəmin; Qanın kimin tökərsə fələk, ol zaman içər. (M.Füzuli).
2. Üzərində şəkil, naxış salınan əsas rəng, ton, yer; fon.
3. Məcazi mənada: bir şeyin, hadisənin cərəyan etdiyi əsas şərait, mühit, vəziyyət, imkan. □ Zənən çox olan evdə günaha zəmin də çox olar. (Atalar sözü).