fars. zəmin – torpaq + dar – nəyəsə sahib olan
Orta əsrlərdə bəzi Şərq ölkələrində, ilk növbədə, Hindistan ərazisindəki dövlətlərdə feodal irsi torpaq sahibi.
Dehli sultanlığında və Böyük Moğol imperiyasında Z.-lar, adətən, vassal knyazlıqların hakimləri və asılı tayfaların başçıları olublar. XVII–XVIII əsrlərdə Benqaliya, Bihar və Mərkəzi Hindistanda irsi vergi iltizamçılarına, Hindistanın şimal-şərqində isə tamhüquqlu icma üzvü olan kəndlilərə də Z. deyiblər. Hindistanın İngiltərə tərəfindən işğalından sonra bu termin torpaq mülkiyyəti hüququna malik feodalların müxtəlif qruplarına aid edilib.
Tarix terminləri lüğəti